Μνημόσυνο και εκδήλωση για τη σημερινή επέτειο της Αλώσεως της Πόλης

Μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐπετείου τῆς Ἁλώσεως (29^ης Μαΐου 1453) ἡ Ἱερά Μητρόπολις Ξάνθης εἰς μνήμη τοῦ Αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου Παλαιολόγου καί τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς Βασιλευούσης, τελεῖ μνημόσυνο ὑπέρ ἀναπαύσεως αὐτῶν εἰς τόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας Ξάνθης, σήμερα Τρίτη 29^η Μαΐου ἐ.ἔ., καί ὥρα 09:30, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ξάνθης καί Περιθεωρίου κ.κ. Παντελεήμονος.

 Σήμερα το απόγευμα στις 18:30, στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας, η Μητρόπολη θα διοργανώσει εκδήλωση μέ τήν συμμετοχή τῶν ἐκπαιδευτικῶν καί τῶν μαθητῶν τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Γυμνασίου-Λυκείου Ξάνθης μέ θέμα: «Μνήμη Ἁλώσεως».

Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια,

Σημαίνει κι η αγιά Σοφιά, το μέγα μοναστήρι,

Με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες,

Κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος.

Ψάλλει ζερβά ο Βασιλιάς, δεξιά ο πατριάρχης,

Κι απ' την πολλή την ψαλμουδιά εσειόντανε οι κολόνες.

Να μπούνε στο χερουβικό και να βγει ο Βασιλέας,

Φωνή τους ήρθε εξ' ουρανού κι απ'αρχαγγέλου στόμα.

«Πάψετε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ'άγια,

παπάδες πάρτε τα γιερά και σεις κεριά σβηστείτε,

γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει.

Μόν'στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να ρτούνε τρία καράβια

Το να να πάρει το Σταυρό και τ'άλλο το Βαγγέλιο,

Το τρίτο,το καλύτερο,την ΄Αγια Τράπεζά μας,

Μη μας την πάρουν τα σκυλιά και μας τη μαγαρίσουν».

Η Δέσποινα ταράχτηκε ,κι εδάκρυσαν οι εικόνες.

«ΣΩΠΑΣΕ ΚΥΡΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΚΑΙ ΜΗΝ ΠΟΛΥΔΑΚΡΥΖΕΙΣ,

ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ, ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑ ΝΑΙ»

Το θαύμα έγινε από τους Προσκόπους Ξάνθης στον Παράδεισο!

Νέο κατασκηνωτικό κέντρο έχει πλέον το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων στο Ν. Ξάνθης. Όπως αναφέρουν σε σχετικό δελτίο τύπου:

«Αλλά επειδή δεν φτάνει από μόνο του και η βοήθεια όλων σας είναι πολύτιμη, από το απόγευμα του Σαββάτου 2/6 έως το απόγευμα της Δευτέρας 4/6 σας περιμένουμε να σηκώσουμε όλοι μαζί τα μανίκια και να δουλέψουμε ώστε να είναι σύντομα έτοιμο το νέο μας κατασκηνωτικό για να υποδεχτεί τα πρώτα Τμήματα στα τέλη του Ιουνίου». Στον Παράδεισο Χρυσουπόλεως. Επικοινωνήστε μαζί μας για περισσότερες πληροφορίες: 6947425195 – ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

Εάν επιθυμείτε φαγητό – ύπνο ή ότι άλλο νομίζετε.

http://blogs.sep.org.gr/pexanthi/?p=1488

Τα ταραΝΑΚΟΥνήματα σας εύχονται κάθε επιτυχία!!!

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Ἡ Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων ποὺ ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἑορτάζει μέσα στήν ἀναστάσιμη αὐτή περίοδο, εἶναι ἀφιερωμένη στὴ Μνήμη τῶν Ἁγίων καὶ Θεοφόρων Πατέρων τῆς Α' ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, στὴν ὁποία παρέστησαν καὶ ἔδωσαν τὴ μαρτυρία τους ὑπὲρ τῆς πίστεως ὁ Μέγας Ἀθανάσιος καὶ ὁ Ἅγιος Σπυρίδων, ὁ θαυματουργός.

Ἡ Σύνοδος, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, ἐξέφρασε τὴν παραδοθεῖσα πίστη τῆς Ἐκκλησίας καὶ διατύπωσε τὴ δογματικὴ διδασκαλία αὐτῆς περὶ τοῦ δευτέρου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδας, τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ        Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἡ ἀξία τῆς Ά Οἰκουμενικῆς Συνόδου βρίσκεται στὸ γεγονὸς ὅτι περιφρούρησε τὴ ζωὴ ἀπὸ τὴν αἱρετικὴ διδασκαλία τοῦ Ἀρείου καὶ τῶν ὀπαδῶν του, ποὺ δίδασκαν ὅτι ὃ Χριστὸς δὲν εἶναι Θεός, ἀλλά ἄνθρωπος. Αὐτὸ εἶναι ἢ μεγαλύτερη αἵρεση ὅλων τῶν αἰώνων. Γιατί, ὅπως τόνισαν οἱ Ἁγιοι Πατέρες, ἂν ὁ Χριστὸς εἶναι κτίσμα, δηλαδὴ ἄνθρωπος,τότε πῶς μπορεῖ νὰ σώσει τὸν ἄνθρωπο;

 Ὁ Χριστὸς στὴν Ὀρθόδοξη πίστη μας καὶ στὸ βίωμα τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι ἀχώριστος ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ποὺ εἶναι τὸ Σῶμα Του, καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἀχώριστη ἀπὸ τὸν Χριστό, ποὺ εἶναι ἡ κεφαλὴ καὶ ἡ ἀπαρχή της, ἡ ζωὴ καὶ τὸ ἦθος της. Ὅσοι διαχωρίζουν τὸν Χριστὸ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ἢ τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὸν Χριστὸ κάνουν τὸ μεγαλύτερο σφάλμα καὶ πέφτουν στὴ μεγαλύτερη πλάνη καὶ αἵρεση γιατί ἀποσαρκώνουν καὶ ἀπογυμνώνουν τὸν Χριστό, τὸν «Σαρκωθέντα» Θεὸ Λόγο καὶ Τὸν ἀποδιώκουν ἀπὸ τὸ σῶμα Του. Αὐτὸ ὅμως σημαίνει πῶς Τὸν ἀποξενώνουν ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο καί τὸν κόσμο.

Στὸ πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ δόθηκε ἡ μεγάλη μάχη καὶ νικήθηκε κατὰ κράτος ἡ δύναμη τῆς ἁμαρτίας, ἡ κατάρα τοῦ νόμου, ἢ ἀδυσώπητη μοίρα τῶν θνητῶν, τὸ κράτος τοῦ θανάτου. Ὅσοι βαπτίζονται στὸ ὄνομα τῆς Ἅγιας Τριάδας και ἐνδύονται τὸν Κύριο καὶ εἶσερχονται στὸ Σῶμα Του, τὴν Ἐκκλησία, μὲ τὴ Χάρη τοῦ Πνεύματος οἰκειοποιοῦνται τούτη τὴ νίκη.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας δίνουν τὸ μήνυμα μίας νέας πορείας γιὰ ἐσωτερικὴ καὶ ἐξωτερικὴ ἐλευθερία, γιὰ τὴ βίωση τῆς ταυτότητάς μας. Ἐκεῖνο ποὺ χρειαζόμαστε εἶναι νὰ ἀφήσουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ πυρακτωθεῖ στὴ φλόγα τῆς δικῆς τους φλογερῆς ἐμπνεύσεως. Διότι, ἐκεῖνοι γνωρίζουν ὅτι τό μέγιστο κακό γιά ἕνα λαό εἶναι ἡ  ἀπώλεια τῆς αὐτοσυνειδησίας του, ἡ φθορὰ τῆς πολιτισμικῆς του ἰδιοπροσωπίας καὶ ἡ ἀλλοίωση τοῦ ἤθους του.

ΕΚ  ΤΗΣ  ΙΕΡΑΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Εκδηλώσεις Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στην Ξάνθη

19 Μαΐου: Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Γράφει ο Θεόδωρος Ρωμανίδης, Πρόεδρος Συλλόγου Ποντίων Ξάνθης

Καταραμένος να παραμείνω στην αδιάστατη αιωνιότητα

Αν ξεχάσω τις κραυγές των νηπίων

Τους ρόγχους των απαγχονισθέντων

τις πατημασιές των πεταλωμένων

τον ανίκητο πόνο των βιασθέντων

την οργή των μαρτύρων και μαρτυρησάντων

Το περήφανο βλέμμα του αδούλωτου Πόντιου

Την λαλιά που φιμώθηκε και ξαναζωντάνεψε στην εξορία

Τις ρίζες που αρνούνται να πεθάνουν.

Δεν μας ταιριάζει η ετεροχρονισμένη εκδίκηση

Όμως δεν μας ταιριάζει και η παθητική αμνησία.

Δεν είναι μόνο η γενιά που χάθηκε

Δεν είναι μόνο οι γενιές που ορφάνεψαν.

Είναι και οι γενιές που θαμμένες στα πολυχιλιόχρονα χώματα

παραμένουν φρουροί της μνήμης και απαιτούν δικαίωση.

(από ομιλία του Βάσσου Λυσαρίδη)

H 19η   Μαΐου ορίσθηκε το 1994, από την Βουλή των Ελλήνων, ως ημέρα μνήμης, τιμής και χρέους για τους 353 000 των Ελλήνων του Πόντου που έπεσαν θύματα μιας απάνθρωπης εθνοκάθαρσης .

Είναι η καταραμένη ημέρα για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Είναι η ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα, δήθεν για να ειρηνεύσει την περιοχή. Με το σύνθημα «η Τουρκία στους Τούρκους» έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο των Νεότουρκων για την τελειωτική εξόντωση του ελληνικού πληθυσμού σε όλο τον Πόντο.

353.000 καταγεγραμμένοι επίσημα νεκροί και άλλοι τόσοι ξεριζωμένοι και διασκορπισμένοι αγνοούμενοι, αποτελούν πάντοτε για τους Πόντιους μια μνήμη στοιχειωμένη στην ψυχή.

  Κάθε χρόνο την μέρα αυτή ο ανά τον κόσμο διάσπαρτος Ποντιακός Ελληνισμός, αμάχητο τεκμήριο και ζωντανό κομμάτι του οικουμενικού ελληνισμού, επιβεβαιώνει την ισχυρή θέληση και αγωνιστικότητα του, το χρέος και το εθνικό καθήκον του για την με κάθε θεμιτό μέσο διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας.

Για 28 σχεδόν  αιώνες σ όλα τα παράλια αλλά και στην ενδοχώρα οι Έλληνες από την Ιωνία ρίζωσαν στη γη Πόντου, μεγαλούργησαν ως άποικοι μακριά από τον τόπο τους και ίδρυσαν πόλεις όπως  η Σινώπη , η Αμισός, η Αμάσεια , η Τραπεζούντα, η Κερασούντα  η Κοτυώρα , κ.α. μετατρέποντας τον αρχικά Άξενο Πόντο (αφιλόξενο) σε Εύξεινο (φιλόξενο) Πόντο.

Παρ ότι  βρέθηκε μέσα σε ευρύτερα σύνολα, κυρίως σαν  κατακτημένος  λαός, απομονωμένος γεωγραφικά από τον κυρίως κορμό της Ελλάδος διατήρησε τη γλώσσα του, την εθνική του συνείδηση. Υπήρχε μία λαϊκή ενότητα με τη γλώσσα, με τα ήθη και τα έθιμα, τους θεσμούς της οικογένειας και την ορθοδοξία και είχε συνείδηση της ταυτότητάς του αυτής, η οποία του επέτρεψε να αντισταθεί, να αντισταθεί στην απορρόφηση από άλλους λαούς, οι οποίοι ήταν κατακτητές του.

Και  μεγαλούργησε στα γράμματα, στην επιχειρηματικότητα, στο εμπόριο, στις τέχνες, στα πάντα. Αιτία η ανάμειξη της έξυπνης μα συνάμα ανήσυχης φυλής μας, εκεί στο σταυροδρόμι, μεθυσμένη από τα πνευματικά χαρμάνια της Ανατολής και της Δύσης.

Στις πόλεις και τα χωριά έκτισαν σχολειά, ύψωσαν εκκλησιές και ανέδειξαν   πνευματικές μορφές όπως ο Διογένης ο Κυνικός από την Σινώπη, ο Διονυσόδωρος από την Αμισό, ο Στράβων από την Αμάσεια, ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος, κ.α. και μάρτυρες της Ορθοδοξίας με   τους δεκάδες Αγίους και οσιομάρτυρες όπως ο Μέγας Βασίλειος, ο Άγιος Γρηγόριος  ο Νύσσης , ο Μεγαλομάρτυς Θεόδωρος ο Στρατηλάτης και ο Μεγαλομάρτυς Θεόδωρος ο Τήρων, ο Μεγαλομάτρυς Θεόδωρος Γαβράς, η Μεγαλομάρτυς Κυριακή κ.π.α

Ανεξίτηλα τα ίχνη των προγόνων μας και στον σημερινό Πόντο. Τα μαρτυρούν οι εκκλησιές και τα μοναστήρια, τα σχολεία και τα ελληνικά σπίτια, τα ελληνικά ονόματα που σε συντροφεύουν σε κάθε σου βήμα  στις πόλεις και στα χωριά , στους κάμπους και στα βουνά, στους λόφους και στα παρχάρια.

Κάποτε ήρθε ο μεγάλος πόλεμος και σάρωσε τις πατρίδες μας κουβαλώντας μαζί με τους ανέμους το μαρτύριο και την καυτή ανάσα του θανάτου.

Όλα άρχισαν με την επανάσταση των Νεοτούρκων το 1908 που έδωσε πολλές ελπίδες για περισσότερες ελευθερίες στους Έλληνες . Ωστόσο γρήγορα αποδείχθηκε ότι ήταν τελείως απατηλές.

Τον Ιανουάριο του  1913, ύστερα από πραξικόπημα,  μια αιμοσταγής τριανδρία των Ταllat bey, Enver pacha, και Djemal pacha αναλαμβάνει την εξουσία .Κάτω από την καθοδήγηση Γερμανών συμβούλων εφαρμόζουν ένα καλά σχεδιασμένο σχέδιο γενοκτονίας.  Σε περιοδεία του στρατηγού Φον Λίμαν ο Δήμαρχος Αδραμυτίου Χακή Βέης προσφωνώντας τον μεταξύ άλλων είπε :   « Εφαρμόσσαντες κατά γράμμα το γερμανικόν σχέδιο περί εξοντώσεως του Ελληνικού στοιχείου απολαύομεν νυν των εκ τούτου απορρεουσών πολλαπλών ωφελειών.»

Ένα σχέδιο αφανισμού των Χριστιανικών πληθυσμών που εφαρμόσθηκε πρώτα στους Αρμένιους με 1 500 000 θύματα.    «Αμποτε και ς’ σού Ρωμανίων! Ατουνούς πα’ αέτς’ θα ‘φτάμε!» (Αμποτε και στων Ελλήνων! Και αυτούς έτσι θα κάνουμε) ακούει, το 1915 ο Στάθης Χριστοφορίδης  να λένε οι σφαγείς των Αρμενίων.

Γέροι, νέοι, παιδιά, ασθενείς και ανήμποροι, γυναίκες και κορίτσια, εγκαταλείποντας τα πάντα, οδηγούνται βίαια και υποχρεωτικά σε ατέλειωτες πορείες στην ενδοχώρα, κάτω από τον καυτό ήλιο αλλά και την παγωνιά, σε όρη και δύσβατα βουνά, πεινασμένοι, χωρίς καμία φροντίδα, χωρίς κατάλληλο ρουχισμό σε μια ατέλειωτη πορεία θανάτου.

Δικαστήρια παρωδίες στήνονται για να δικαστούν και να καταλήξουν στην κρεμάλα, με συνοπτικές διαδικασίες, η θρησκευτική, πολιτική και πνευματική ηγεσία της Αμισού και της Πάφρας.

Ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση των Ρώσων από την Τραπεζούντα η κατάσταση στον Πόντο και ιδιαίτερα στην ύπαιθρο ήταν τραγική. Γνωστά ανυπότακτα στοιχεία συνέχιζαν να οργιάζουν κάθε νύχτα στα ελληνικά χωριά , πυροβολώντας, λεηλατώντας και βιάζοντας ανυπεράσπιστους χωρικούς. Η ζωή των Ελλήνων είχε καταντήσει ένα απέραντο μαρτυρολόγιο.

Ο Μοργκενταου, ο Αμερικανός πρέσβης, μάταια προσπαθεί να συνεγείρει συνειδήσεις και δηλώνει ότι τα δεινά των Ελλήνων ήσαν εξ ίσου μεγάλα με των Αρμενίων και ξένους μάρτυρες όπως ο Sortiaux να ομολογούν ότι όσοι δολοφονούνταν ήσαν οι τυχερότεροι

Οι κραυγές των αθώων θυμάτων φτάνου παντού. Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη αλλά και στην μακρινή Αμερική. Στους Έλληνες της διασποράς. Ακόμα και μέσα στην ίδια την Τουρκία. Μάταιες οι φωνές διαμαρτυρίας και οι διεθνείς αντιδράσεις.

Οι ελληνικοί πληθυσμοί δε φονεύονται απλά με μαχαίρια και όπλα. Πεθαίνουν ύστερα από φρικτά μαρτύρια πρωτοφανή στην ανθρώπινη ιστορία. Και όχι μόνο άνδρες αλλά γυναικόπαιδα χωρίς διάκριση ηλικίας.

Τα ελληνικά αλλά και πλήθος από δημόσια αρχεία ξένων χωρών ξεχειλίζουν από πληροφορίες και αποδεικτικά στοιχεία για τις θηριωδίες και την βαρβαρότητα των Νεότουρκων, σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου αλλά και της δυτικής Μικράς Ασίας , που έρχονται στο φως ύστερα από κοπιαστική εργασία ιστορικών και μελετητών.

Και δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας η αμφισβήτησης ότι η πατρώα γη, που φιλοξένησε έναν πολιτισμό χιλιετιών, έγινε θέατρο μιας θηριωδίας που υπηρετούσε τα επεκτατικά σχέδια του Κεμάλ, και την επιδίωξή του να εξολοθρεύσει τις αλλότριες εθνικές ή θρησκευτικές μειονότητες. Ο Ποντιακός Ελληνισμός, υπέστη εντελώς άδικα απίστευτες βαρβαρότητες και βασανιστήρια και αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει τα εδάφη ώστε να σβήσουν τα ίχνη του από την περιοχή.

Ακόμα και σήμερα μπορεί κανείς να ακούσει ανατριχιαστικές περιγραφές για τα βάσανα και τις δραματικές μέρες  που έζησαν οι Έλληνες του Πόντου από τα εγγόνια των προσφύγων. Τότε που κυνηγημένοι από τους Τούρκους έπνιγαν τα παιδιά τους στα ποτάμια δένοντας μια πέτρα στο λαιμό τους με ένα τσεμπέρι, η κρύβοντας στα ορμάνια μικρά παιδιά 3 και 4 χρόνων γιατί η μάνα δεν ήθελε να τα σκοτώσουν και τα έβρισκε την άλλη μέρα  καταφαγωμένα από τα άγρια ζώα. 

Η επιστράτευση των Χριστιανών, η αποστολή τους σε τάγματα εργασίας, η βάναυση μεταχείριση τους,  δημιούργησαν ένα πλήθος φυγόστρατων και λιποτακτών οι οποίοι άρχισαν να κρύβονται στα βουνά. Η τρομοκρατία,  οι εξορίες, οι κρεμάλες, οι πυρπολήσεις των χωριών, οι βιασμοί, οι δολοφονίες αύξησε το κύμα των φυγάδων. Έτσι άρχισε η οργάνωση αντάρτικών ομάδων.

« [...] οι σχηματισμοί ανταρτικών σωμάτων, χρησιμεύουν ως προσχήματα διά τούς Τούρκους διά μίαν εκτεταμένην γενικήν καταδίωξιν τού ελληνικού στοιχείου μέ τήν έκδηλον τάσιν νά εξοντώσουν ολοσχερώς τούς Έλληνας, ως εχθρούς τού κράτους, όπως προγενεστέρως καί τούς Αρμενίους. [...]Αναφορά του Υπουργού Εξωτερικών της Αυστρίας προς το Βερολίνο.

Άνθρωποι απλοί, κυρίως αγρότες και κτηνοτρόφοι, αντιστάθηκαν στην τουρκική βία, ενέπνευσαν χιλιάδες αφοσιωμένους μαχητές και έσωσαν χιλιάδες άμαχο πληθυσμό.

Δεκάδες οι γενναίες μορφές των ανταρτών. Ο Αντών πασάς (Χατζηελευθερίου Αντώνης), ό Ιστίλ Αγάς (Στυλιανός Κοσμίδης), ο Κισά Μπατσάκ (Κυριάκος Παπαδόπουλος), ο Πίτς Βασίλ (Βασίλειος Τσαουσίδης),ο Βασίλ Ουστά (Βασίλειος Ανθόπουλος), η Πελαγία Εξούζογλου, ο Καπετάν Ευκλείδης (Κουρτίδης Ευκλείδης),  ο Κοτζά Αναστάς (Παπαδόπουλος Αναστάσιος)και άλλοι πολλοί.

Άγνωστο στους περισσότερους Έλληνες το ηρωικό αντάρτικο του Πόντου. Γυναίκες και άνδρες αγωνίστηκαν σκληρά αβοήθητοι από την μητέρα πατρίδα για να περισώσουν ότι μπόρεσαν.

Κι όταν ήλθε το τέλος οι ελληνικοί πληθυσμοί πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς κραδαίνοντας την ψυχή που τους είχε απομείνει και το όνειρο που είχε σκαλώσει στην σκέψη τους.

Αποδεκατισμένες οικογένειες φορτώθηκαν τους μπόγους της θυσίας και μετέτρεψαν τον πόνο τους σε μια καινούργια δημιουργία στην αγκαλιά της μάνας Ελλάδας.

Πάμφτωχοι, ταλαιπωρημένοι από τις διώξεις, με το φόβο ακόμη ζωντανό μέσα τους, κουβαλώντας όμως τις παραδόσεις και το παρελθόν, εγκαταστάθηκαν δίχως να χάσουν το θάρρος τους, εδώ κι εκεί στη νέα ελληνική πατρίδα.

Σκόρπισαν σε χωριά και πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης, στους συνοικισμούς της πρωτεύουσας και σε άλλες περιοχές.

Μοναδικό εφόδιο η αυτοπεποίθηση, η αισιοδοξία, η αγάπη στη γη, τα γράμματα και τις τέχνες.    Το φτωχικό και άγονο χώμα της καινούργιας γης τους μεταμορφώθηκε σε αφράτη και γόνιμη γη. Πότισαν με ιδρώτα και δάκρυα τα σπαρτά τους. Πράσινη ευλογία όλες οι εκτάσεις με αμέτρητα καρποφόρα δέντρα, περιβόλια και πολλά γεννήματα. 

Ανέστησαν τα χωριά. Και κάθε Κυριακή, ξεχνώντας το μόχθο και τα δάκρυα της εβδομάδας, έβαζαν τις φορεσιές της Πατρίδας και πιάνονταν στο χορό.

Η λύρα άναβε φωτιές και τα τραγούδια έδιναν και έπαιρναν. Τραγούδια για τον ξεριζωμό, για την αγάπη, το θάνατο, τη ζωή. Νοσταλγικά τραγούδια για την πατρίδα.

Αυτήν την πατρίδα που κάνει και σήμερα τους χιλιάδες Πόντιους να την αναζητούν αν και δεν την γνώρισαν ποτέ παρά μόνο από τα ακούσματα των πατεράδων και των παππούδων τους. Γιατί, η πατρίδα είναι αυτή όπου υπάρχουν οι ρίζες σου, αυτή που έχεις από τα ακούσματα, τις διηγήσεις των προγόνων σου.

Είναι η ιστορία των ελληνικών πράξεων και του πολιτισμού που άφησαν οι πρόγονοι μας, που ξεριζώθηκαν βίαια από ένα τόπο όπου άφησαν χιλιάδες νεκρούς ανά τους αιώνες. Είναι ο τόπος όπου έχουν θαφτεί γενεές και γενεές προγόνων μας.

Αν σκεφτεί κανείς πως εδώ στην Ελλάδα έχουν θαφτεί δύο η τρις  γενιές προσφύγων, τότε θα κατανοήσει κάποιος τι σημαίνει Πατρίδα. Και τι είναι να επιστρέφεις στη γη των προγόνων σου. Να γνωρίζεις ότι η μισή σου πατρίδα είναι αυτή που διαμένεις και η άλλη μισή στον Πόντο βρίσκεται.

«Σας χαιρετούμε από τον τόπο όπου ευρίσκονται οι ρίζες σας…» αναφώνησε το μήνυμα του ο Οικουμενικός Πατριάρχης κατά την θεία λειτουργία του 15 Αύγουστου στην Παναγία Σουμελά του Πόντου, απευθυνόμενος στον Ποντιακό Ελληνισμό ανά τον κόσμο.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αυταπόδεικτη ιστορική αλήθεια. Κανείς δεν μπορεί να διαγράψει ή να ξαναγράψει την ιστορία. Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει τις φωνές των νεκρών. Κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει το δικαίωμα στη μνήμη.

Η 19 Μαΐου μας δίνει ακόμα μια αφορμή να ανασύρουμε μνήμες,, να  αναβιώσουμε θύμησες, να αναλογιστούμε και να υμνήσουμε, να υποσχεθούμε, πως θα συνεχίσουμε να δίνουμε μαζί, μια γροθιά, τον κοινό αγώνα για την επιβίωση της ιστορικής μνήμης,

Σήμερα το ποντιακό στοιχείο δεν ζητιανεύει, δεν εκλιπαρεί, αλλά απαιτεί αυτό που δικαιούται. Και δικαιούται τη “διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων».

90 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον μεγάλο ξεριζωμό.

90 χρόνια σιωπής. Γιατί;

Αυτή η ιστορία έχει μόνο ένα τέλος

Την αληθινή δικαίωση.

Κι γι’ αυτή θα αγωνισθούμε ως το τέλος.

Αρχιερατική Θεία Λειτουργία για το φωτισμό των υποψηφίων των Πανελλαδικών Εξετάσεων

Γνωστοποιεῖται ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη ὅτι ἐν ὄψει τῶν Γενικῶν Ἐξετάσεων γιά τήν εἰσαγωγή τῶν μαθητῶν στά Α.Ε.Ι. καί Τ.Ε.Ι. τό Σάββατο 19^η Μαΐου ἐ.ἔ καί ὥρα 07:30-09:30 θά τελεσθεῖ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας γιά τήν ἐνίσχυση καί τόν φωτισμό τῶν ὑποψηφίων.

ταραΝΑΚΟΥνήματα προεκλογικά (για άλλη μια φορά)

Χριστός Ανέστη (θα το λέω μέχρι την Πεντηκοστή).

Πάλι σε τροχιά εκλογών η Ελλάδα μας.

Οι κακομαθημένοι πολιτικοί μας αρχηγοί δεν μπόρεσαν να τα βρουν για κυβέρνηση συνεργασίας.

Και έτσι εμείς οι έρμοι οι ψηφοφόροι είμαστε αναγκασμένοι να ξαναστείλουμε το μήνυμα.

Αυτή τη φορά καλούμαστε να σκεφτούμε δίχως θυμό και φόβο.

Μόνο έτσι θα λειτουργήσουμε σωστά.

Από ότι φαίνεται θα μαζευτούν οι ένοικοι της πολυκατοικίας (Ντόρα, Καρατζαφέρης, Μάνος) στη ΝΔ.

Και το ΠΑΣΟΚ προφανώς για την τιμή των όπλων θα κατέβει στις εκλογές, αλλά θα στηρίξει το ΣΥΡΙΖΑ με τον δικό του τρόπο.

Πλην του Πάγκαλου που είπε πως τον Τσίπρα τον ψηφίζουν οι αργόμισθοι και οι φοροφυγάδες.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι τον ψηφίζουν οι ψηφοφόροι που ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ ως επί το πλείστον.

Μάλιστα ο πατέρας του Alexis είναι συνεργάτης ενός εργολάβου που εμπλέκεται με τα ΜΜΕ, έχω μάθει από έγκυρη πηγή!

Άρα όπως δείχνουν μέχρι στιγμής τα πράγματα ο ΣΥΡΙΖΑ πάει για την εξουσία…

Για μένα που είμαι χριστιανή ορθόδοξη δεν ξέρω τι αλλαγές θα φέρει…

Αλλά όπως λέει και η φίλη μου η Δήμητρα: «Πες μου έναν πολιτικό αρχηγό που να έχει ιερό και όσιο».

Γιατί αν είχαν δεν θα φτάναμε εδώ.

Και δυστυχώς παρόλο ότι η πλειοψηφία είμαστε βαφτισμένοι χριστιανοί ορθόδοξοι ένα μικρό ποσοστό κοιτάζει να ψηφίσει όσους υπηρετούν και διακονούν το συνάνθρωπο και είναι λιγοστοί αυτοί…

«Ο πρώτος είναι διάκονος όλων» είπε ο Χριστός και το έπραξε λίγο πριν Τον Σταυρώσουν.

Ας προσέξουμε: έδωσε Θεία Κοινωνία στον Μυστικό Δείπνο στον μαθητή που Τον πρόδωσε και του έπλυνε και τα πόδια…

Τώρα βέβαια γεμίσαμε προδότες και μάλιστα μας το παίζουν και πατριώτες.

Προτάσσουν το συμφέρον της πατρίδας, αλλά τελικά όλα γίνονται μόνο για το συμφέρον.

Το δικό τους, των ξένων δυνάμεων… Πάντως όχι του απλού Έλληνα.

Ξαναγυρίζω στο θέμα μου.

Και όμως οι μάρτυρες του Ιεχωβά ψήφισαν ένα συγκεκριμένο κόμμα.

Αυτό είναι γνωστό στο Βόλο και έχει διαρρεύσει η είδηση στο περιοδικό Άρδην Ρήξην.

Ο Απόστολος Παύλος παρότρυνε να προσευχόμαστε για τους πολιτικούς μας.

Ας το κάνουμε.

Να Τους φωτίζει ο Θεός μας.

Ας γίνουμε χριστιανοί ορθόδοξοι στη ζωή μας και θα μας κυβερνήσουν και αυτοί που μας αξίζουν.

Η πολιτική σκηνή είναι ο καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας.

Κλείνοντας να ευχηθώ η πολιτική κουζίνα να μη συνδεθεί με την πολίτικη κουζίνα, γιατί τα καρντάσια πάλι ανήσυχα τα βλέπω.